การบริหารความเสี่ยง · 2024
หัวข้อในหมวดนี้3 หัวข้อ
นโยบายและแผนการบริหารความเสี่ยง
รายละเอียดนโยบายและแผน
ด้วยบริษัท นิวทรีชั่น เอสซี จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย (“บริษัท”) ให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กร โดยกำหนดให้มีการบริหารความเสี่ยงอย่างเป็นระบบตามมาตรฐานสากลและบูรณาการเข้ากับการดำเนินธุรกิจขององค์กร เพื่อให้สามารถระบุความเสี่ยงหรือโอกาสการดำเนินธุรกิจที่คาดว่าต้องเผชิญในอนาคตอย่างเหมาะสมและทันต่อเหตุการณ์ สามารถบริหารความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ยอมรัได้หรือหาโอกาสในการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับองค์กร เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ตามที่กำหนด ตอบสนองความคาดหวังขอผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย สนับสนุนการทำธุรกิจอย่างยั่งยืน และเป็นไปตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี
วัตถุประสงค์และขอบเขต
เพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติตามกระบวนการบริหารความเสี่ยงและสามารถควบคุมและจัดการความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่บริษัทยอมรับได้ โดยพิจารณามาตรการและการควบคุมที่จะลดโอกาสและ/หรือผลกระทบจากความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงเพื่อให้คณะกรรมการและผู้บริหารของบริษัทได้ทราบถึงข้อมูลความเสี่ยงที่สำคัญ รวมถึงแนวโน้มของความเสี่ยงและความเสี่ยงในภาพรวม เพื่อช่วยในการตัดสินใจและสามารถกำกับดูแลความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีประสิทธิผล และทันเวลา
นโยบายการบริหารความเสี่ยงฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อกำหนดกรอบแนวทางในการบริหารความเสี่ยงของบริษัทให้สอดคล้องตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี และให้นโยบายฉบับนี้มีขอบเขตการบังคับใช้กับทุกการดำเนินงานและการประกอบกิจการของบริษัท รวมถึงคณะกรรมการ ผู้บริหาร และพนักงานทุกระดับ เพื่อให้ทุกส่วนงานมีหน้าที่ระบุ ประเมิน และจัดการความเสี่ยงที่มีระดับนัยสำคัญ โดยคำนึงถึงความสามารถ และความเหมาะสมในการปฏิบัติได้จริง รวมถึงจัดให้มีการสื่อสารและถ่ายทอดความรู้การบริหารความเสี่ยงให้พนักงานอย่างสม่ำเสมอเพื่อพัฒนาและส่งเสริมให้พนักงานมีความเข้าใจและตระหนักในเรื่องของความเสี่ยง ตลอดจนมีการบริหารความเสี่ยงร่วมกันภายใต้งานที่รับผิดชอบของพนักงานทุกระดับ
หลักการบริหารความเสี่ยง
บริษัทตระหนักว่าความเสี่ยงที่เกิดขึ้นอาจจะส่งผลทั้งในทางบวก (การสร้างโอกาสในการทำธุรกิจ) และทางลบ (อุปสรรค ความเสียหาย และผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท) ซึ่งความเสี่ยงที่ส่งผลในทางบวกจะก่อให้เกิดผลตอบแทนและผลลัพธ์ที่ดี ซึ่งจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีการประเมินความเสี่ยงอย่างรอบคอบและมีการปฏิบัติการเพื่อลดทอนความเสี่ยงโดยการตัดสินใจของคณะกรรมการและผู้บริหารและการลงมือปฏิบัติของพนักงานเพื่อลดความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น บริษัทกำหนดให้มีการระบุและประเมินความเสี่ยงซึ่งจะพิจารณาจากทั้งปัจจัยภายนอกและปัจจัยภายในองค์กรที่อาจจะส่งผลกระทบต่อบริษัทให้ไม่สามารถบรรลุตามกลยุทธ์ วัตถุประสงค์ หรือเป้าหมายที่บริษัทกำหนดไว้ โดยจะครอบคลุมความเสี่ยงใน 7 ด้าน ได้แก่
1. ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ (Strategic Risk) ได้แก่ ความเสี่ยงที่เกี่ยวกับการกำหนดกลยุทธ์ แผนการดำเนินงาน และการนำแผนการดำเนินงานไปปฏิบัติอย่างไม่เหมาะสม
2. ความเสี่ยงด้านการเงิน (Financial Risk) ได้แก่ ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการบริการจัดการทางการเงิน โดยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นเกิดจากหลายปัจจัยด้วยกัน ทั้งในระดับจุลภาคหรือระดับองค์กร เช่น การบริหารจัดการด้านการเงิน สภาพคล่อง การบริหารอัตราแลกเปลี่ยน อัตราดอกเบี้ย หนี้สูญ หรือในระดับมหภาคหรือระดับภาพรวมของเศรษกิจ เช่น อัตราเงินเฟ้อ/เงินฝืด ผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศ (Gross Domestic Product) ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน เป็นต้น
3. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ (Operational Risk) ได้แก่ ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานในสายปฏิบัติการหรือกิจกรรมขององค์กร ซึ่งจะรวมถึงความเสี่ยงทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและข้อมูลความรู้ต่าง ๆ โดยความเสี่ยงในด้านปฏิบัติการจะส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพของการทำงานในระดับปฏิบัติการซึ่งจะส่งผลต่อประสิทธิภาพในภาพรวมขององค์กร
4. ความเสี่ยงจากการไม่ปฏิบัติตามกฎและข้อบังคับที่เกี่ยวข้อง (Compliance Risk) ได้แก่ ความเสี่ยงเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมายทั้งในและต่างประเทศ กฎระเบียบและข้อบังคับของหน่วยงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นกฎเกณฑ์ที่กำหนดโดยภาครัฐและภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินธุรกิจของบริษัท ซึ่งความเสี่ยงจะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ขององค์กร รวมถึงผลกระทบจากการไม่ปฏิบัติตามกฎหมายซึ่งอาจจะเกิดผลเสียหายให้กับองค์กร
5. ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยี (Information Technology Risk)
6. ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นใหม่/การจัดการ หรือการตอบสนองต่อวิกฤต (Emerging Risk/Crisis Management & Response)
7. ความเสี่ยงด้านความยั่งยืน (Sustainability Risk)
บริษัทกำหนดกระบวนการบริหารความเสี่ยงได้ถูกรวบรวมไว้ใน “คู่มือการบริหารความเสี่ยง” โดยแบ่งตามกระบวนการหลัก 4 ขั้นตอน ได้แก่ การระบุความเสี่ยงหรือโอกาสในการดำเนินธุรกิจ ประเมินความเสี่ยง กำหนดมาตรการจัดการความเสี่ยง และติดตามและรายงานความเสี่ยง นอกจากนี้มีการกำหนดเกณฑ์ในการประเมินความเสี่ยง การจัดระดับความเสี่ยงที่ได้ระบุไว้ และแนวทางตอบสนองต่อความเสี่ยงเพื่อให้บริษัทสามารถจัดการความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ และมีกระบวนการบริหารความเสี่ยงที่เป็นไปตามมาตรฐานที่ดี เพื่อให้การบริหารจัดการความเสี่ยงมีประสิทธิภาพและบริหารความเสี่ยงไปในทิศทางเดียวกันของทั้งองค์กร รวมถึงมีการกำหนดแนวทางป้องกันและลดความเสี่ยงของบริษัทเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้น รวมถึงติดตามและประเมินผลการบริหารความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้ความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
แนวทางการบริหารความเสี่ยง
1. คณะกรรมการบริษัทมีหน้าที่กำกับดูแลการบริหารความเสี่ยง โดยมอบหมายให้คณะกรรมการตรวจสอบติดตามและสอบทานให้มีกระบวนการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล มีการระบุความเสี่ยงที่สำคัญขององค์กร รวมทั้งการประเมินและบริหารจัดการที่เหมาะสม และมอบหมายให้ฝ่ายจัดการ หรือคณะทำงานด้านบริหารความเสี่ยงทำหน้าที่ดูแลบริหารความเสี่ยงของบริษัท และรายงานการบริหารจัดการดังกล่าวต่อคณะกรรมการตรวจสอบและคณะกรรมการบริษัทตามลำดับอย่างสม่ำเสมอ
2. ให้ฝ่ายจัดการ หรือคณะทำงานด้านบริหารความเสี่ยงกำหนดกรอบการบริหารความเสี่ยง และกระบวนการบริหารความเสี่ยงที่สอดคล้องกับมาตรฐานสากล เพื่อนำไปปฏิบัติใช้ทั่วทั้งองค์กรและเป็นส่วนประกอบสำคัญในการตัดสินใจดำเนินธุรกิจ โดยกำหนดให้มีการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลตั้งแต่ระดับการวางกลยุทธ์ การปฏิบัติงาน และการตัดสินใจเพื่อการลงทุน รวมถึงส่งเสริมและพัฒนาการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่ทันสมัยมาใช้ในกระบวนการบริหารความเสี่ยงของบริษัท
3. กำหนดให้ผู้บริหารและพนักงานของบริษัทมีความรับผิดชอบเป็นเจ้าของความเสี่ยง มีหน้าที่ระบุ วิเคราะห์ ประเมินโอกาสและผลกระทบของความเสี่ยงและโอกาส จัดทำกลยุทธ์ทางธุรกิจและบริหารความเสี่ยงอย่างสมดุล รวมถึงการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ ภายใต้การจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล โดยมีการติดตาม ทบทวน และรายงานประสิทธิผลของการบริหารจัดการความเสี่ยงและสัญญาณเตือนภัยที่สำคัญอย่างสม่ำเสมอ ทั้งนี้ผู้บริหาร และพนักงานของบริษัทมีหน้าที่ปฏิบัติตามนโยบายการบริหารความเสี่ยง กรอบการบริหารความเสี่ยง และกระบวนการบริหารความเสี่ยงที่บริษัทกำหนด
4. ปลูกฝังและส่งเสริมให้เกิดวัฒนธรรมในการบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กร โดยกำหนดให้ผู้บริหารเป็นผู้สื่อสารถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยง และเป็นต้นแบบในการบริหารความเสี่ยง รวมถึงสร้างวิธีการนำการบริหารความเสี่ยงไปใช้ให้เห็นผลในทางปฏิบัติด้วยการให้เป็นส่วนหนึ่งในกระบวนการตัดสินใจ นอกจากนี้ จัดให้มีหลักสูตรการฝึกอบรมและพัฒนาเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงให้แก่ผู้บริหารและพนักงานทั่วทั้งองค์กร
การทบทวนและปรับปรุงนโยบาย
บริษัทจะจัดให้มีการทบทวนและปรับปรุงนโยบายฉบับนี้อย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง หรือเมื่อเกิดเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงที่มีผลกระทบต่อนโยบายอย่างมีนัยสำคัญ นโยบายการบริหารความเสี่ยงฉบับนี้ บริษัทได้พิจารณาและอนุมัติในการประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 1/2568 เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2568 ทั้งนี้ ให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไปจนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง
ความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
ทะเบียนความเสี่ยง
| ชื่อความเสี่ยง | ลักษณะความเสี่ยง | ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น | มาตรการบริหารความเสี่ยง | ปัจจัยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง |
|---|---|---|---|---|
| ความเสี่ยงที่เกิดจากความไม่แน่นอนของราคาและปริมาณของผลิตภัณฑ์ที่แปรรูปจากสินค้าทางการเกษตร | บริษัท และบริษัทย่อยดำเนินธุรกิจด้านการนำเข้า ผลิต และจำหน่ายสินค้าที่ใช้เป็นส่วนประกอบในอุตสาหกรรมทั้งอาหารคนและอาหารสัตว์เพื่อการบริโภคทั้งภายในประเทศและส่งออกต่างประเทศ โดยสินค้าทั้งหมดเป็นวัตถุดิบตั้งต้นที่ได้จากกระบวนการทางการเกษตรและการสังเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์จากทั่วทุกมุมโลก ซึ่งราคาสินค้าทางการเกษตรมีความผันแปรตามปริมาณผลผลิตที่ผลิตได้ในแต่ละปีอาจมีปริมาณไม่คงที่ขึ้นอยู่กับสภาพภูมิอากาศในพื้นที่นั้นๆ หากปริมาณผลผลิตสินค้าเกษตรมีจำกัดอาจส่งผลให้ราคาสินค้าทางการเกษตรปรับตัวสูงขึ้นหรือเปลี่ยนแปลงไป รวมถึงการแข่งขันด้านราคาจากผู้ซื้อวัตถุดิบรายอื่นๆ ทั่วโลกระหว่างผู้ผลิตรายเดียวกัน หรือแม้กระทั่งสถานการณ์สงคราม หรือความไม่มั่นคงทางการเมืองทั้งภายในและระหว่างประเทศ ล้วนเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อปริมาณและราคาต้นทุนวัตถุดิบซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท และบริษัทย่อยได้ | 1. ราคาต้นทุนสินค้าไม่แน่นอน ส่งผลให้บริษัทมีข้อจำกัดในการกำหนดราคาตลาดที่แข่งขันได้ระยะยาว 2. ปริมาณสินค้าอาจไม่เพียงพอต่อความต้องการของลูกค้า ทำให้ลูกค้าต้องพึ่งพิงสินค้าจากผู้จัดจำหน่ายหลายรายแทนการผูกขาดออเดอร์ไว้ที่ผู้จัดจำหน่ายรายใดรายหนึ่ง 3. คุณภาพสินค้าอาจลดลง หากสภาพภูมิอากาศในพื้นที่นั้นๆ เกิดการเปลี่ยนแปลงจากภัยธรรมชาติที่ไม่สามารถควบคุมได้ | บริษัท และบริษัทย่อย ได้พิจารณาถึงความเสี่ยงด้านความไม่แน่นอนของราคาและปริมาณของผลิตภัณฑ์ที่แปรรูปจากสินค้าทางการเกษตร จึงมีแนวทางในการลดความเสี่ยงดังกล่าว โดยการทำสัญญาซื้อขายกับลูกค้า และผู้ผลิตล่วงหน้าเพิ่มมากขึ้น เพื่อเป็นเครื่องมือในการเจรจาต่อรองกับผู้ผลิตในการผลิตสินค้าและจัดส่งสินค้าให้บริษัทตามกำหนด รวมทั้งเป็นการรับรองเรื่องราคาสินค้าที่จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง นอกจากนี้บริษัทและบริษัทย่อยได้สรรหาสินค้าทดแทนมีคุณลักษณะและคุณภาพเทียบเคียงกันได้ เพื่อเสนอเป็นทางเลือกให้แก่ลูกค้าของบริษัทและบริษัทย่อย ซึ่งเป็นการช่วยกระจายความเสี่ยงให้น้อยลงไป อนึ่ง บริษัทและบริษัทย่อยยังมีการวางแผนการจัดซื้อเพื่อบริหารการจัดเก็บ และสำรองสต็อคสินค้าล่วงหน้า หากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มสูงขึ้น หรือมีแนวโน้มขาดแคลนสินค้า ซึ่งจะทำควบคู่ไปกับการปรับราคาขายให้สอดคล้องกับราคาวัตถุดิบที่เปลี่ยนแปลงไป เพื่อรักษาความสามาถในการทำกำไรของบริษัทและบริษัทย่อย | 740 · Description: การขาดแคลนหรือความผันผวนของราคาวัตถุดิบหรือปัจจัยการผลิต · Info category: OPERATIONAL_RISK · 750 · Description: การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการเกิดภัยพิบัติ · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ความเสี่ยงเกี่ยวกับสินค้าหมดอายุ/สินค้าเคลื่อนไหวช้า/การบริหารจัดการสินค้าคงเหลือ และด้อยมูลค่าสินค้าคงเหลือ | ผลิตภัณฑ์ของบริษัทและบริษัทย่อยทั้งหมดเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคทั้งผลิตภัณฑ์สำหรับอุตสาหกรรมอาหารซึ่งเป็นทั้งวัตถุดิบ ส่วนผสม เคมีภัณฑ์สำหรับการแปรรูปอาหาร และผลิตภัณฑ์อาหารเพื่ออุปโภค บริโภคสำหรับผู้บริโภคโดยตรง รวมทั้งผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์ ซึ่งผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 1-3 ปี คุณภาพของสินค้าจึงมีความสัมพันธ์โดยตรงกับอายุของผลิตภัณฑ์ ซึ่งหากผลิตภัณฑ์มีคงเหลือจำนวนมากอาจส่งผลให้ไม่สามารถจำหน่ายออกไปได้ทันเวลา ทำให้สินค้าหมดอายุได้และมีต้นทุนในการบริหารจัดการที่สูงและต้องมีการตั้งค่าเผื่อสินค้าด้อยค่าที่ทำให้กำไรสุทธิและสภาพคล่องของบริษัทลดลง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทและบริษัทย่อย และการจำหน่ายสินค้าที่หมดอายุอาจส่งผลต่อภาพลักษณ์ในการดำเนินธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย | 1. ผลกระทบต่อธุรกิจ • ขาดทุนจากต้นทุนจม (Inventory Holding Cost) สินค้าที่ขายไม่ออกต้องเก็บไว้ในคลังนานขึ้น ทำให้มีค่าใช้จ่ายด้านคลังสินค้า เช่น ค่าพื้นที่ ค่าดูแล และค่าประกันสินค้า เป็นต้น • ต้นทุนการทำลายสินค้า (Write-off Cost) หากสินค้าหมดอายุหรือล้าสมัย ต้องมีค่าใช้จ่ายในการทำลายหรือกำจัดสินค้า • กระทบกระแสเงินสด (Cash Flow Impact) เงินทุนถูกผูกไว้กับสินค้าคงคลังที่ขายไม่ได้ อาจทำให้ขาดสภาพคล่องในการดำเนินธุรกิจ • ต้นทุนโอกาส (Opportunity Cost) พื้นที่จัดเก็บที่ใช้สำหรับสินค้าหมดอายุหรือเคลื่อนไหวช้าสามารถนำไปใช้กับสินค้าขายดีหรือสินค้าที่สร้างกำไรได้มากกว่า 2. ผลกระทบต่อภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นของลูกค้า • เสียชื่อเสียงหากสินค้าหมดอายุหรือคุณภาพลดลง แต่ยังถูกนำมาจำหน่าย อาจทำให้ลูกค้าไม่ไว้วางใจแบรนด์ • ลูกค้าเปลี่ยนไปใช้คู่แข่ง หากมีปัญหาสินค้าหมดอายุหรือล้าสมัย ลูกค้าอาจเปลี่ยนไปซื้อสินค้าของคู่แข่งที่มีคุณภาพดีกว่าและสดใหม่กว่า • การร้องเรียนและผลทางกฎหมาย หากสินค้าหมดอายุถูกนำออกขาย อาจทำให้เกิดการร้องเรียน หรือโดนฟ้องร้องตามกฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค 3. ผลกระทบต่อซัพพลายเชนและการบริหารจัดการ • ต้นทุนการจัดการคลังสินค้าสูงขึ้น ต้องใช้ระบบบริหารจัดการสินค้าคงคลังที่ซับซ้อนขึ้นเพื่อลดสินค้าหมดอายุ • การบริหารสินค้าสำรองผิดพลาด หากสินค้าบางอย่างเคลื่อนไหวช้า อาจทำให้เกิดปัญหาขาดแคลนสินค้าขายดี (Stock-out) และพลาดโอกาสในการขาย • กระทบต่อการจัดซื้อและซัพพลายเออร์ การมีสินค้าค้างสต็อกจำนวนมาก อาจทำให้ต้องลดคำสั่งซื้อจากซัพพลายเออร์ กระทบต่อความสัมพันธ์ทางธุรกิจ | บริษัทและบริษัทย่อยมีความตระหนักดีถึงความเสี่ยงของสินค้าหมดอายุที่ส่งผลต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท และบริษัทย่อยทั้งด้านภาพลักษณ์และความสูญเสียที่เกิดขึ้น บริษัท และบริษัทย่อยมีการจัดทำรายงานวิเคราะห์อายุของสินค้าคงเหลือ (Aging stock report) และรายงานการเคลื่อนไหวสินค้า (Last moving stock report) ทุกๆ สิ้นเดือน โดยทั้ง 2 รายงานนี้จะถูกส่งต่อไปยังฝ่ายขาย ฝ่ายผลิต ฝ่ายคลังสินค้า และฝ่ายบริหารเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลโดยจะเน้นสินค้าที่มีการค้างนานเพื่อวางแผนและดำเนินการจัดจำหน่ายสินค้าคงเหลือเหล่านั้นไม่ให้มีการค้างนานเพื่อป้องกันการเสื่อมสภาพสินค้าและความล้าสมัยของสินค้าคงเหลือ นอกจากนี้บริษัท และบริษัทย่อยยังใช้ระบบและมาตรการในการควบคุมอายุผลิตภัณฑ์ก่อนการจัดจำหน่ายและส่งมอบสินค้าให้กับลูกค้าแต่ละราย โดยมีวิธีการบริหารจัดการสินค้าแตกต่างกันตามแต่ละอายุของผลิตภัณฑ์ ในแต่ละกลุ่มสินค้าภายใต้มาตรฐาน First In First Out (FIFO) ทั้งนี้ การดำเนินการดังกล่าวจะสอดคล้องกับระยะเวลาการสั่งซื้อล่วงหน้าของแต่ละประเภทของผลิตภัณฑ์ เพื่อให้ผลิตภัณฑ์มีอายุคงเหลือเพียงพอเหมาะสมที่จะนำไปผลิตสินค้าต่อไป นอกจากนี้บริษัทและบริษัทย่อยยังมีการตรวจรับผลิตภัณฑ์ พร้อมตรวจสอบวันครบกำหนดอายุของผลิตภัณฑ์ทุกเดือน เพื่อให้มั่นใจว่าผลิตภัณฑ์ของบริษัทที่ส่งมอบให้ลูกค้านั้นเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ อนึ่ง บริษัทและบริษัทย่อยยังมีนโยบายการบริหารจัดการเพื่อไม่ให้มีสินค้าคงค้างนานโดยหากมีสินค้าที่มีการเคลื่อนไหวช้า บริษัทและบริษัทย่อยจะเร่งระบายสินค้าดังกล่าวออกไปในราคาที่ใกล้เคียงกับต้นทุนของผลิตภัณฑ์ หรือเร่งจัดทำรายการส่งเสริมการขาย นอกจากนี้บริษัทอยู่ระหว่างศึกษาและจัดทำระบบ Dashboard เพื่อเป็นเครื่องมือให้ผู้บริหารสามารถดูข้อมูลปริมาณสินค้าคงคลังแบบ Real time ได้จากทั้งในมือถือและเครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งจะช่วยให้ผู้บริหารสามารถวิเคราะห์ข้อมูลรวมถึงตัดสินใจและวางแผนการดำเนินการต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว สำหรับการจัดซื้อวัตถุดิบนั้น ฝ่ายขาย ฝ่ายจัดซื้อ และฝ่ายคลังสินค้าจะร่วมกันพิจารณาการสั่งซื้อโดยจะพิจารณาจากวัตถุดิบที่มีอยู่ในคลังสินค้าประกอบกับความต้องการใช้งานตามคำสั่งซื้อของลูกค้าก่อน หากปริมาณวัตถุดิบคงเหลือน้อยกว่าขั้นต่ำที่บริษัทและบริษัทย่อยกำหนดไว้ จึงจะทำการสั่งซื้อ | 743 · Description: การเกิดสินค้าล้าสมัย · Info category: OPERATIONAL_RISK · 1721 · Description: สินค้าคงคลัง เช่น สินค้าค้างสต๊อก, มูลค่าสินค้าลดต่ำลง เป็นต้น · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ความเสี่ยงด้านคุณภาพสินค้าและความปลอดภัยในการบริโภค | เนื่องจากความปลอดภัยในการบริโภคเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญ และผลิตภัณฑ์ของบริษัทและบริษัทย่อยเกือบทั้งหมดเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคทั้งผลิตภัณฑ์สำหรับอุตสาหกรรมอาหารซึ่งเป็นทั้งวัตถุดิบ ส่วนผสม เคมีภัณฑ์สำหรับการแปรรูปอาหาร ผลิตภัณฑ์อาหารเพื่ออุปโภค บริโภคสำหรับผู้บริโภคโดยตรง รวมทั้งผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์ อุตสาหกรรมยา และเครื่องสำอาง เป็นต้น ดังนั้นหากบริษัทและบริษัทย่อยจำหน่ายสินค้าที่ไม่มีคุณภาพอาจมีความเสี่ยงต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ด้านคุณภาพสินค้า และความปลอดภัยในการบริโภคที่ไม่ได้มาตรฐาน | 1. สุขภาพและความปลอดภัยของผู้บริโภค หากสินค้าคุณภาพต่ำหรือไม่ปลอดภัย ผู้บริโภคอาจได้รับผลกระทบต่อสุขภาพ เช่น โรคจากอาหารเป็นพิษ หรืออาการแพ้จากส่วนประกอบในสินค้า เป็นต้น 2. ความเสียหายต่อชื่อเสียงของแบรนด์ สินค้าที่มีปัญหาคุณภาพหรือความปลอดภัยอาจทำให้ความเชื่อมั่นในแบรนด์ลดลง และนำไปสู่การสูญเสียลูกค้าในระยะยาวได้ 3. ความเสียหายทางการเงิน บริษัทอาจต้องเผชิญกับค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม เช่น การเรียกคืนสินค้า การจ่ายค่าปรับ หรือค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหา เป็นต้น 4. ปัญหาด้านกฎหมาย สินค้าที่ไม่ได้มาตรฐานหรือมีปัญหาเรื่องความปลอดภัยอาจนำไปสู่การดำเนินการทางกฎหมาย เช่น การถูกฟ้องร้อง หรือการถูกดำเนินคดีตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัย เป็นต้น | บริษัทและบริษัทย่อยตระหนักและให้ความสำคัญต่อความปลอดภัยของผู้บริโภคทั้งในด้านรสชาติ คุณภาพ และคุณค่าทางโภชนาการ ภายใต้ข้อกำหนด กฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง โดยบริษัทและบริษัทย่อยได้จัดให้มีระบบการบริหารจัดการคุณภาพ เพื่อควบคุมคุณภาพให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่ดี (Good Manufacturing Practice : GMP) ที่รับรองโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา และได้รับการรับรองขั้นตอนการผลิตและการควบคุมตามมาตรฐานระบบบริหารงานคุณภาพต่างๆ ได้แก่ HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) , ISO 9001 , FSSC22000 (Food Safety System Certification 22000) นอกจากนี้บริษัทและบริษัทย่อยยังมีการสื่อสารข้อมูลผลิตภัณฑ์ที่ชัดเจนและเป็นไปตามข้อกำหนดของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนจัดให้มีระบบการรับเรื่องร้องเรียนจากลูกค้าเกี่ยวกับปัญหาด้านผลิตภัณฑ์ | 729 · Description: พฤติกรรมหรือความต้องการของลูกค้า / ผู้บริโภค · Info category: STRATEGIC_RISK · 1723 · Description: ความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้อง · Info category: COMPLIANCE_RISK · 736 · Description: ความเสียหายด้านภาพลักษณ์และชื่อเสียง · Info category: STRATEGIC_RISK |
| ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน | สินค้าของบริษัทและบริษัทย่อยมากกว่า 90% เป็นสินค้านำเข้ามาจากหลากหลายประเทศทั่วโลก โดยส่วนใหญ่กำหนดราคาโดยอ้างอิงสกุลเงินเหรียญสหรัฐอเมริกา ในปี 2567 อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศมีความผันผวนค่อนข้างสูงเนื่องจากสถานการณ์ต่างๆ ของโลกที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ประกอบกับสภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอยทั่วโลก ซึ่งได้ส่งผลต่อต้นทุนการนำเข้าของบริษัทและบริษัทย่อย | 1. ต้นทุนสินค้าเปลี่ยนแปลง ส่งผลให้บริษัทมีต้นทุนการนำเข้าสินค้าที่สูงขึ้นจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน 2. กำไรและราคาขายสินค้า เมื่อต้นทุนสินค้าสูงขึ้น บริษัทอาจจำเป็นต้องปรับราคาขายสินค้าเพิ่มขึ้นเพื่อรักษากำไร ซึ่งอาจทำให้ยอดขายของลูกค้าบางรายลดลง หากลูกค้ารายนั้นๆ ไม่สามารถรับภาระต้นทุนที่สูงขึ้นได้ 3. ความสามารถในการแข่งขัน การเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนอาจทำให้บริษัทต้องเผชิญการแข่งขันที่สูงขึ้นจากสินค้าที่ผลิตในประเทศ หรือคู่แข่งที่ใช้ซัพพลายเอร์จากประเทศที่ค่าเงินมีเสถียรภาพมากกว่า | บริษัทและบริษัทย่อยมีแนวทางในการลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ โดยได้มีการติดตามสถานการณ์ของอัตราแลกเปลี่ยน และวางแผนการเงินที่สอดคล้องกับแผนการสั่งซื้อสินค้านำเข้า รวมถึงการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract) หรือ Options ซึ่งสัญญาโดยส่วนใหญ่มีอายุสัญญาไม่เกิน 6 เดือน ถึงแม้ว่าบริษัทและบริษัทย่อยจะไม่ได้มีนโยบายในการกำหนดการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศ (Forward Contract) หรือ Options ว่าจะต้องครอบคลุมร้อยละเท่าไหร่ของยอดซื้อสินค้า แต่ในทางปฏิบัติบริษัทและบริษัทย่อย ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract) หรือ Options ครอบคลุม 100% ของยอดซื้อสินค้าตามคำสั่งซื้อจากลูกค้า และครอบคลุมประมาณ 40% - 50% ของยอดซื้อสินค้าที่บริษัท และบริษัทย่อยมีสต็อกสินค้าไว้ นอกจากนี้ในปี 2567 บริษัทได้ดำเนินการเปิดบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศ (Foreign Currency Deposit - FCD) กับหลายสถาบันการเงินและหลายสกุลเงินตราต่างประเทศ เพื่อลดผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน ลดค่าธรรมเนียมการแปลงเงินจากสกุลหนึ่งไปยังอีกสกุลหนึ่งในการทำธุรกรรม ซึ่งทำให้ธุรกิจมีความยืดหยุ่นคล่องตัวในการบริหารจัดการเงินในหลายสกุลเงินมากขึ้น | 764 · Description: ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน / อัตราดอกเบี้ย / อัตราเงินเฟ้อ · Info category: FINANCIAL_RISK |
| ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย | ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยของบริษัทและบริษัทย่อย เป็นความเสี่ยงทางการเงินที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาด ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อมูลค่าของสินทรัพย์ แผนการลงทุนของบริษัท ดังนั้นบริษัทและบริษัทย่อยจึงต้องมีการวางแผนทางการเงินให้พร้อมรับต่อทุกสถานการณ์เปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้นได้ | 1. ต้นทุนทางการเงิน หากอัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น จะส่งผลให้แผนธุรกิจที่จะขยายกิจการ ซื้อเครื่องจักร อุปกรณ์และอื่นๆ เกิดการชะลอตัวได้ ถ้าบริษัทพิจารณาแล้วว่าการกู้ยืมมาเพื่อการดังกล่าวส่งผลให้ต้นทุนทางการเงินของบริษัทสูงขึ้น 2. ต้นทุนวัตถุดิบและห่วงโซ่อุปทาน หากอัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น จะทำให้ค่าเงินอาจอ่อนค่าลง ทำให้ต้นทุนในการนำเข้าสินค้า วัตถุดิบแพงขึ้น ส่งผลต่อต้นทุนรวมของธุรกิจ 3. กำลังซื้อและพฤติกรรมของผู้บริโภค หากอัตราดอกเบี้ยสูงขึ้น ต้นทุนทางการเงินของผู้บริโภค หรือลูกค้าของบริษัทก็จะสูงขึ้นเช่นกัน โดยที่ผู้บริโภคอาจลดการใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้จ่ายให้น้อยลง ซึ่งอาจทำให้ลูกค้าของบริษัทลดอัตราการผลิตให้สอดคล้องกับพฤติกรรมผู้บริโภค ทำให้ยอดขายของบริษัทอาจลดลงตามมาได้ | บริษัทและบริษัทย่อยมีแนวทางในการลดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย โดยได้มีการติดตามสถานการณ์ของอัตราดอกเบี้ย และวางแผนต้นทุนทางการเงินที่ดี โดยจัดการให้โครงสร้างของสินทรัพย์และหนี้สินมีความสอดคล้องกับแนวโน้มของอัตราดอกเบี้ย เช่น หากจำเป็นต้องกู้ยืมควรเลือกแบบดอกเบี้ยคงที่แทนดอกเบี้ยแบบลอยตัว รวมทั้งใช้สัญญาทางการเงินเข้ามาช่วยในการบริการจัดการ เช่น สัญญาป้องกันความเสี่ยง (Interest Rate Swap , Futures , Options) เป็นต้น | 762 · Description: การเปลี่ยนแปลงนโยบายด้านการเงินและการลงทุนของสถาบันการเงิน (ที่มีผลต่อการดำเนินงาน) · Info category: FINANCIAL_RISK · 764 · Description: ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน / อัตราดอกเบี้ย / อัตราเงินเฟ้อ · Info category: FINANCIAL_RISK |
| ความเสี่ยงจากการไม่ได้รับชำระค่าสินค้าจากลูกหนี้ | บริษัทและบริษัทย่อยพิจารณาการให้เครดิตแก่ลูกค้า โดยพิจารณาจากความน่าเชื่อถือ ชื่อเสียง ประวัติการซื้อขายในอดีต และประเมินศักยภาพในการชำระเงินจากฐานะการเงินที่ปรากฏตามงบการเงิน ซึ่งจากสถานการณ์ปัจจุบันเนื่องด้วยในสภาวะเศรษฐกิจของประเทศที่ค่อนข้างถดถอย สถานการณ์เงินเฟ้อ และผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศ (Gross Domestic Product : GDP) ซึ่งต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด จึงอาจจะส่งผลกระทบต่อสถานะทางการเงินของลูกค้า ทำให้บริษัทและบริษัทย่อยได้รับความเสี่ยงที่ลูกค้าไม่อาจชำระหนี้ หรือชำระหนี้ล่าช้าได้ | 1. ความเสียหายต่อกำไร การไม่ได้รับชำระหนี้อาจส่งผลให้บริษัทต้องบันทึกเป็นหนี้สูญ ซึ่งจะส่งผลต่อกำไรสุทธิได้ 2. กระทบต่อแผนการวางแผนธุรกิจ การไม่ได้รับชำระเงินตามกำหนด หรือล่าช้าอาจส่งผลให้บริษัทขาดสภาพคล่องในการจัดการตามแผนธุรกิจที่กำหนด การวางแผนการลงทุน หรือการขยายธุรกิจอาจต้องล่าช้าออกไปได้ | บริษัทและบริษัทย่อยมีแนวทางการจัดการความเสี่ยงจากการไม่ได้รับชำระค่าสินค้าจากลูกหนี้ ที่ช่วยให้ธุรกิจสามารถลดความเสียหายจากการขาดสภาพคล่องและการสูญเสียรายได้ โดยมีแนวทางดังนี้ 1. คัดกรองและประเมินลูกค้าก่อนให้เครดิต • ตรวจสอบประวัติทางการเงิน ของลูกค้าก่อนให้เครดิต • วิเคราะห์สถานะทางการเงิน โดยดูงบการเงิน กระแสเงินสด และความสามารถในการชำระหนี้ • ใช้ระบบจัดระดับเครดิตลูกค้า (Credit Scoring) เพื่อแบ่งระดับความเสี่ยงและกำหนดวงเงินสินเชื่อที่เหมาะสม 2. กำหนดเงื่อนไขการชำระเงินที่รัดกุม • กำหนด เครดิตเทอม (Credit Term) ที่เหมาะสม เช่น เงินสดก่อนส่งสินค้า (Cash Before Delivery - CBD) สำหรับลูกค้าที่มีความเสี่ยงสูง • เก็บเงินมัดจำ (Deposit) ก่อนส่งสินค้าเพื่อลดความเสี่ยง • ให้ส่วนลดสำหรับการชำระเงินก่อนกำหนด (Early Payment Discount) เพื่อจูงใจให้ลูกค้าชำระเร็วขึ้น 3. ใช้เอกสารและสัญญาที่มีผลทางกฎหมาย • ทำสัญญาซื้อขาย ที่ระบุเงื่อนไขการชำระเงินให้ชัดเจน รวมถึงค่าปรับกรณีชำระล่าช้า • ใช้ใบแจ้งหนี้ที่มีเงื่อนไขชัดเจน เช่น วันที่ครบกำหนดชำระ และอัตราดอกเบี้ยกรณีจ่ายล่าช้า • กำหนด หลักประกัน (Collateral) เช่น เช็คค้ำประกัน หรือหนังสือค้ำประกันจากธนาคาร (Bank Guarantee) 4. กระจายความเสี่ยงและบริหารพอร์ตลูกหนี้ • ไม่ให้เครดิตวงเงินสูงเกินไปกับลูกค้ารายเดียว • กระจายฐานลูกค้าเพื่อไม่ให้พึ่งพาลูกค้ารายใดรายหนึ่งมากเกินไป • ใช้ประกันสินเชื่อทางการค้า (Trade Credit Insurance) เพื่อคุ้มครองความเสียหายจากลูกหนี้ค้างชำระ 5. ติดตามหนี้อย่างมีประสิทธิภาพ • กำหนดนโยบายในการติดตามหนี้อย่างชัดเจน • ใช้ระบบเข้ามาช่วยในการบริหารจัดการลูกหนี้ เพื่อติดตามใบแจ้งหนี้และกำหนดวันครบกำหนดชำระ รวมถึงใช้ระบบเข้ามาช่วยวิเคราะห์แนวโน้มพฤติกรรมการชำระเงินของลูกค้าแต่ละราย เพื่อลดความเสี่ยงจากการไม่ได้รับชำระค่าสินค้าจากลูกหนี้ | 763 · Description: การผิดนัดชำระหนี้หรือการแลกเปลี่ยนสินค้า · Info category: FINANCIAL_RISK · 745 · Description: ความเสียหายจากการที่คู่ค้าหรือคู่สัญญาไม่ปฏิบัติตามข้อตกลง · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ความเสี่ยงด้านการทุจริต คอร์รัปชัน | บริษัทและบริษัทย่อย มีความมุ่งมั่นที่จะดำเนินธุรกิจด้วยความโปร่งใส ซื่อสัตย์ และมีจริยธรรม จึงกำหนดและดำเนินงานภายใต้นโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันอย่างเข้มงวด เพื่อให้องค์กรสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน สร้างความไว้วางใจให้กับลูกค้า คู่ค้า และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย รวมถึงสร้างวัฒนธรรมองค์กรให้ยึดมั่นในความโปร่งใส นอกจากนี้ในปี 2567 บริษัทได้ประกาศเจตนารมณ์เข้าร่วมเป็นสมาชิกแนวร่วมปฏิบัติของภาคเอกชนไทยในการต่อต้านทุจริต (CAC) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าบริษัทมีความทุ่มเทเพื่อร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการแก้ไขปัญหาการทุจริตคอร์รัปชันโดยภาคธุรกิจของประเทศไทย โดยมีหลักการและแนวทางการดำเนินงานขจัดความเสี่ยงด้านการทุจริต คอร์รัปชัน ดังนี้ • ทุกกระบวนการทำงานต้องมีความโปร่งใส สามารถตรวจสอบได้ เพื่อป้องกันการทุจริตคอร์รัปชัน • กรรมการ ผู้บริหาร พนักงานของบริษัทจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายและนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันอย่างเคร่งครัด • ส่งเสริมให้กรรมการ ผู้บริหาร พนักงานมีส่วนร่วมในการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชัน และรายงานการแจ้ง เบาะแส รวมถึงส่งเสริมให้มีวัฒนธรรมองค์กรที่ไม่ยอมรับการทุจริตคอร์รัปชันในทุกรูปแบบ • บริษัทจัดให้มีระบบการควบคุมภายในที่มีประสิทธิภาพเพื่อลดความเสี่ยงจากการทุจริตคอร์รัปชัน | 1. ผลกระทบทางกฎหมายและข้อบังคับ • บริษัทอาจถูกดำเนินคดีทางกฎหมาย ถูกปรับ หรือถูกเพิกถอนใบอนุญาตประกอบธุรกิจได้ • ผู้บริหารและพนักงานที่เกี่ยวข้องอาจถูกดำเนินคดีได้ 2. ผลกระทบทางการเงิน • การจ่ายสินบน หรือเงินใต้โต๊ะทำให้บริษัทมีต้นทุนแฝงสูงขึ้น • การทุจริตภายใน อาจนำไปสู่การสูญเสียเงินทุนจำนวนมาก 3. ผลกระทบต่อชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือ • นักลงทุนอาจขาดความเชื่อมั่น | บริษัทและบริษัทย่อยได้สร้างวัฒนธรรมที่เน้นความโปร่งใสจะช่วยให้พนักงานทุกคนในองค์กรปฏิบัติตามมาตรฐาน จริยธรรมและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง การฝึกอบรมและการให้ความรู้เกี่ยวกับนโยบายและแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง จะช่วยให้พนักงานสามารถปฏิบัติตามนโยบายได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ การส่งเสริมให้ พนักงานและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียรายงานเหตุการณ์ที่สงสัยว่าเป็นการทุจริตและสนับสนุนการสอบสวนอย่างเป็น ธรรม จะช่วยเสริมสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยและน่าไว้วางใจสำหรับทุกคนในองค์กร รวมถึงมีการกำหนดหน้าที่ในการต่อต้านทุจริต คอร์รัปชันไม่ให้เกิดขึ้นได้ในองค์กร ดังนี้ 1. คณะกรรมการบริษัทมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการกำกับดูแลต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันของบริษัทในภาพรวม ตลอดจนกำหนดและพิจารณาอนุมัตินโยบายและแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชัน รวมทั้งให้ความสำคัญและสนับสนุนให้มีระบบการต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันที่มีประสิทธิภาพ เพื่อให้มั่นใจว่าฝ่ายจัดการตระหนักถึงความสำคัญและปลูกฝังจนเป็นวัฒนธรรมองค์กร 2. คณะกรรมการตรวจสอบมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการกำกับดูแลระบบควบคุมภายใน ระบบ บัญชีและรายงานทางการเงิน รวมถึงกระบวนการอื่นใดที่เกี่ยวข้องตามนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชัน แนวปฏิบัติและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มั่นใจว่ากระบวนการต่างๆ มีระบบควบคุมภายในมีประสิทธิภาพ เพียงพอ เหมาะสม สามารถป้องกันความเสี่ยงในการเกิดการทุจริตคอร์รัปชันได้ 3. หน่วยงานตรวจสอบภายในมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการตรวจสอบและสอบทานระบบควบคุมภายในของบริษัทให้เป็นไปตามนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันและแนวปฏิบัติ รวมถึงข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนตรวจสอบการร้องเรียนเกี่ยวกับการทุจริตคอร์รัปชัน เพื่อให้มั่นใจว่าบริษัทมีระบบควบคุมภายในที่มีประสิทธิภาพ เพียงพอ เหมาะสม สามารถป้องกันความเสี่ยงในการเกิดการทุจริตคอร์รัปชันได้ รวมถึงรายงานผลการตรวจสอบ ต่อผู้บริหารระดับสูงและคณะกรรมการตรวจสอบ 4. ผู้บริหารมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการสื่อสารนโยบายต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชันและนำไปปฏิบัติ รวมถึงจัดให้มีระบบควบคุมภายใน ในแต่ละกระบวนการทำงาน เพื่อป้องกันความเสี่ยงการทุจริตคอร์รัปชัน จัดให้มีฝึกอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับนโยบายต่อต้านคอร์รัปชันและแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้องแก่บุคลากรของบริษัทในทุกระดับ เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจ สามารถนำนโยบายต่อต้านคอร์รัปชันไปดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงทบทวนนโยบายต่อต้านคอร์รัปชันและแนวปฎิบัติให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของธุรกิจ หลักเกณฑ์ และข้อกฎหมาย โดยในปี 2567 บริษัทและบริษัทย่อยไม่พบข้อร้องเรียนด้านการทุจริตคอร์รัปชัน | 754 · Description: การทุจริตคอร์รัปชัน · Info category: OPERATIONAL_RISK |
| ความเสี่ยงจากภัยคุกคามทางไซเบอร์ | การเปลี่ยนแปลงการดำ เนินธุรกิจแบบ Offline สู่ระบบ Online รวมถึงสภาพแวดล้อมที่เทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้บริษัทต้องเผชิญความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยด้านไซเบอร์ตลอดเวลา บริษัทจึงได้กำหนดการบริหารจัดการความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ เพื่อให้ธุรกิจดำเนินต่อได้อย่างต่อเนื่องตามแผน | 1. ผลกระทบทางการเงิน • บริษัทอาจสูญเสียเงินจากการโจมตี เช่น การจ่ายค่าไถ่ Ransomware • ค่าใช้จ่ายในการกู้คืนระบบและเสริมความปลอดภัย 2. ผลกระทบต่อชื่อเสียงและความเชื่อมั่น • ลูกค้า คู่ค้า พันธมิตรทางธุกิจ หรือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกฝ่าย สูญเสียความไว้วางใจหากข้อมูลส่วนตัวรั่วไหล • บริษัทอาจถูกมองว่าไม่มีมาตรการรักษาความปลอดภัยที่ดีพอ • การโจมตีอาจส่งผลต่อราคาหุ้นและความเชื่อมั่นของนักลงทุน 3. ผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ • ระบบ IT ล่ม ทำให้ธุรกิจไม่สามารถดำเนินงานได้ • ข้อมูลสำคัญสูญหาย ทำให้การตัดสินใจล่าช้าหรือผิดพลาด • ซัพพลายเชนอาจหยุดชะงักหากระบบของซัพพลายเออร์ถูกโจมตี | บริษัทและบริษัทย่อยมีแผนกลยุทธ์และแผนการดำเนินธุรกิจด้านเทคโนโลยีดิจิทัลที่เป็นมาตรฐานสากล โดยจัดให้มีการประเมินมาตรการความมั่นคงปลอดภัยจากหน่วยงานภายนอก (Internal Audit) ที่มีความเชี่ยวชาญด้านนี้โดยเฉพาะทุกๆ 2 ปี เพื่อบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพ ตามกรอบการดำเนินงานด้านภัยคุกคามทางไซเบอร์อ้างอิงจากสถาบันมาตรฐานเทคโนโลยีแห่งชาติ ประกอบด้วย 5 ส่วน ได้แก่ การระบุ การป้องกัน การตรวจจับ การตอบโต้ และการกู้คืน รวมถึงส่งเสริมให้มีการสร้างความตระหนักรู้ในการใช้เทคโนโลยีให้กับพนักงานอย่างต่อเนื่องผ่านช่องทางการสื่อสารภายใน การอบรมให้ความรู้และทดสอบผ่านการจำลองสถานการณ์เสมือนจริง Cyber Crisis Simulation Program เช่น Cyber Security War Game, Phishing Campaign, การทดสอบไซเบอร์ เป็นต้น เพื่อให้พนักงานมีความรู้ความเข้าใจในการใช้เทคโนโลยีอย่างถูกต้องและมีความปลอดภัยจากการถูกคุกคามทางไซเบอร์ | 732 · Description: การเปลี่ยนแปลงด้านเทคโนโลยี · Info category: STRATEGIC_RISK |
| ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม (Carbon Tax) | จากการที่ประเทศไทยได้ตั้งเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ร้อยละ 30 - 40 ในปี ค.ศ. 2030 เป้าหมายการเป็นกลางทางคาร์บอนในปี ค.ศ. 2050 และเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเป็นศูนย์ในปี ค.ศ. 2065 ทำให้หลายบริษัทต้องปรับตัว และวางแผนเพื่อรองรับกลไกภาคบังคับและกำหนดนิยามของภาษีคาร์บอนอย่างเป็นรูปธรรมจากกรมสรรพสามิต | 1. ต้นทุนการดำเนินงานที่เพิ่มขึ้น • การกำหนดราคาต่อหน่วยการปล่อย CO2 เช่น $50 ต่อตัน CO2 อาจทำให้บริษัทต้องจ่ายภาษีในปริมาณมาก หากกระบวนการผลิตยังคงปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับสูง 2. ความสามารถในการแข่งขัน • หากบริษัทปรับตัวช้าในการลดการปล่อยคาร์บอน หรือนวัตกรรมที่ลดการปล่อยมลพิษ อาจเสียเปรียบคู่แข่งที่ใช้พลังงานหมุนเวียนหรือเทคโนโลยีสะอาด 3. แรงกดดันจากผู้บริโภคและคู่ค้า ผู้บริโภคและพันธมิตรธุรกิจในปัจจุบันมองหาสินค้าและบริการที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม อุตสาหกรรมที่ปรับตัวช้าจะเสี่ยงสูญเสียความไว้วางใจ | บริษัทและบริษัทย่อยมีการกำหนดแผนงานและเป้าหมายระยะยาวสำหรับการปล่อยคาร์บอนจนถึงระดับศูนย์ ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายด้านการใช้พลังงานที่มีแผนจะลดปริมาณการใช้พลังงาน (ไฟฟ้า/เชื้อเพลิง) ลดลง 10% ภายในระยะเวลา 2 ปี นอกจากนี้ บริษัทยังมีเป้าหมายระยะยาวที่จะติดตั้งโซล่าเซลล์ และปรับเปลี่ยนเป็นหลอดไฟ LED ที่อาคารทุกแห่งของบริษัทนอกจากนี้ ยังมีแผนในอนาคตที่จะติดตั้งเทคโนโลยี AI - Energy Management เพื่อนำมาวิเคราะห์ และวางแผนการใช้พลังงานอย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพสูงสุด เช่น การวางแผนการเปิด-ปิดระบบไฟอัตโนมัติ ช่วง On-Peak / Off-Peak และสลับกิจกรรมที่ใช้พลังงานไฟมากในช่วงเวลาที่เหมาะสมเพื่อให้ต้นทุนค่าไฟต่ำที่สุด หรือการตั้งค่าให้นำพลังงานจาก Solar Cell มาใช้ก่อนในช่วงที่เป็น On Peak เพื่อการประหยัดค่าใช้จ่าย เป็นต้น | 730 · Description: นโยบายของรัฐ · Info category: STRATEGIC_RISK |
ความเสี่ยงต่อการลงทุนของผู้ถือหลักทรัพย์
ทะเบียนความเสี่ยง
| ชื่อความเสี่ยง | ลักษณะความเสี่ยง | ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น | มาตรการบริหารความเสี่ยง | ปัจจัยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง |
|---|---|---|---|---|
| ความเสี่ยงจากบริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50.00 | บริษัทจัดตั้งและบริหารโดยครอบครัวเอกปัญญาสกุลมากกว่า 40 ปี รวมถึงปัจจุบันกลุ่มครอบครัวเอกปัญญาสกุลเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท โดยถือหุ้นคิดเป็นร้อยละ 75.90 ของทุนจดทะเบียนที่ออกและเรียกชำระแล้ว ซึ่งอ้างอิงข้อมูล ณ วันที่ 30 ธันวาคม 2567 และครอบครัวเอกปัญญาสกุลยังเป็นผู้บริหารและกรรมการผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทด้วย จึงทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าวเป็นผู้มีอำนาจในการบริหารจัดการและควบคุมคะแนนเสียงในการลงมติที่สำคัญได้บางเรื่อง เช่น การแต่งตั้งกรรมการ การขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น หรือในเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับคะแนนเสียง 3 ใน 4 ของจำนวนหุ้นที่เข้าประชุมและมีสิทธิออกเสียง เช่น การลดทุน และการเพิ่มทุน เป็นต้น ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นที่เข้าร่วมประชุมและมีสิทธิออกเสียง อาจจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบหรือถ่วงดุลการบริหารของผู้ถือหุ้นใหญ่ได้ | 1. ความเสี่ยงด้านการควบคุมและการตัดสินใจ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่สามารถ ควบคุมการตัดสินใจ ของบริษัทได้แทบทั้งหมด เช่น การแต่งตั้งกรรมการ, การอนุมัตินโยบายสำคัญ หรือการควบรวมกิจการ อาจมีการดำเนินนโยบายที่ เอื้อประโยชน์ต่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ มากกว่าผู้ถือหุ้นรายย่อย 2. ความเสี่ยงด้านธรรมาภิบาล หากไม่มีโครงสร้างบริหารที่โปร่งใส อาจเกิดการบริหารที่ ขาดความเป็นธรรม หรือมีผลประโยชน์ทับซ้อน อาจเกิดการ บริหารแบบเผด็จการ หรือไม่เปิดโอกาสให้เสียงของผู้ถือหุ้นรายย่อยมีอิทธิพล 3. ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของหุ้น หากผู้ถือหุ้นรายใหญ่ถือหุ้นมากเกินไป จำนวนหุ้นที่หมุนเวียนในตลาด (Free Float) อาจต่ำ ส่งผลให้สภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นลดลง นักลงทุนอาจไม่สนใจลงทุน เนื่องจากมองว่าหุ้นขาดสภาพคล่องและมีความเสี่ยงด้านการควบคุม 4. ความเสี่ยงด้านผลประโยชน์ส่วนตัวของผู้ถือหุ้นใหญ่ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่อาจดึงทรัพยากรของบริษัทไปใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัว เช่น การทำธุรกรรมกับบุคคลที่เกี่ยวข้อง อาจเกิดการจ่ายเงินปันผลที่เอื้อประโยชน์ให้ผู้ถือหุ้นใหญ่ มากกว่าการลงทุนเพื่อการเติบโตของบริษัท 5. ความเสี่ยงด้านการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการถือหุ้น หากผู้ถือหุ้นใหญ่ตัดสินใจขายหุ้นจำนวนมาก ราคาหุ้นอาจผันผวนรุนแรง และส่งผลกระทบต่อนักลงทุนรายย่อย อาจมีการเปลี่ยนแปลงเจ้าของบริษัทโดยที่ผู้ถือหุ้นรายย่อยไม่มีอำนาจตัดสินใจ นอกจากนี้การที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50.00 แม้จะมีความเสี่ยง แต่ก็มีข้อดีต่างๆ ดังนี้ 1. การตัดสินใจสามารถทำได้รวดเร็ว 2. บริษัทอาจมีความมั่นคงจากการสนับสนุนของผู้ถือหุ้นใหญ่ 3. ลดความขัดแย้งในการบริหารงานของบริษัท | ด้วยโครงสร้างการจัดการบริษัท ประกอบด้วยคณะกรรมการและอนุกรรมการรวม 3 ชุด ได้แก่ คณะกรรมการบริษัท คณะกรรมการตรวจสอบ และคณะกรรมการบริหาร โดยแต่ละคณะมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่อย่างชัดเจน ทำให้ระบบการทำงานของบริษัทมีความเป็นมาตรฐาน และสามารถตรวจสอบได้โดยง่าย อีกทั้งโครงสร้างคณะกรรมการบริษัทยังประกอบด้วยคณะกรรมการอิสระจำนวน 4 ท่าน ที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ของสำนักงาน ก.ล.ต. และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยแต่ละท่านเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ ทำให้สามารถสอบทานการทำงานของบริษัทให้มีความโปร่งใสได้ดียิ่งขึ้น ตลอดจนสามารถถ่วงดุลอำนาจในการนำเสนอเรื่องต่างๆ ที่จะพิจารณาเข้าสู่การประชุมผู้ถือหุ้นได้ในระดับหนึ่ง ประกอบกับบริษัทได้ว่าจ้าง บริษัท ไอเอ ซิกเนเจอร์ จำกัด เพื่อเข้าทำหน้าที่เป็นหน่วยงานตรวจสอบภายในที่มีความเป็นอิสระจากฝ่ายบริหารและขึ้นตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ จึงเป็นการช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและความโปร่งใสในการบริหารจัดการผ่านระบบการควบคุมภายในเพื่อตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัท และบริษัทย่อย ดังนั้น บริษัทจึงมั่นใจว่าผู้ถือหุ้นรวมถึงผู้มีส่วนได้เสียกับบริษัทจะได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรม นอกจากนี้ บริษัทยังมีนโยบายการทำรายการระหว่างกันและความขัดแย้งทางผลประโยชน์ ระเบียบปฏิบัติ กรณีที่มีการทำรายการที่เกี่ยวโยงกันกับกรรมการ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ หรือผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการรวม ทั้งบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง โดยบุคคลดังกล่าวจะไม่มีอำนาจอนุมัติการทำรายการนั้นๆ ทำให้สามารถลดความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้อีกด้วย สำหรับผลการดำเนินงานในปี 2567 บริษัทได้รับคะแนนธรรมาภิบาล (CG Score) ระดับดีเลิศ (5 ดาว) ซึ่งถือเป็นเครื่องมือชี้วัดว่าบริษัทมีการดำเนินงานภายใต้หลักธรรมาภิบาลที่ดี โปร่งใส และสามารถตรวจสอบได้ | 2969 · Description: ความเสี่ยงจากบริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ >50% · Info category: HOLDER_RISK |

